ဒီပို့စ်က သင့်အတွက် သက်ဆိုင်ချင်မှ သက်ဆိုင်ပါလိမ့်မယ်၊ မသက်ဆိုင်ချင်လည်း သက်ဆိုင်ပါလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမယ့် တစ်နည်းနည်းနဲ့တော့ သက်ဆိုင်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်၊ ဒါကြောင့် ဆက်ဖတ်ပေးပါ။
မင်း ဘယ်လောက်ကြာကြာ ပြုစုစောင့်ရှောက်လာတာလဲဆိုတာ ငါဂရုမစိုက်ပေမယ့် တစ်ချိန်ချိန်မှာ မင်းကိုယ်မင်းနဲ့ မွေးစားမိဘတစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းရဲ့စွမ်းရည်ကို တခြားမွေးစားမိဘတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်မိလိမ့်မယ်လို့ ငါအာမခံတယ်။ မင်း အပြုသဘောဆောင်တဲ့နည်းလမ်းနဲ့ လုပ်ခဲ့လိမ့်မယ်၊ ဥပမာ "ဝိုး၊ သူတို့က အဲဒီအခြေအနေကို ငါလိုပဲ ကိုင်တွယ်ခဲ့တယ်၊ ဘယ်လောက်ကောင်းကောင်း ဖြစ်သွားလဲ ကြည့်လိုက်" လိုမျိုးပေါ့။
ဒါပေမယ့် ကျွန်တော့်လိုပဲဆိုရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှိမ့်ချပြီး နှိုင်းယှဉ်မိပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကောင်းကောင်း မခံစားရဘူး။ ကျွန်တော့်ခေါင်းထဲမှာ နေရာအများကြီး ပေးလိုက်တဲ့ ဥပမာကတော့ - “ကျွန်မမှာ ရူးသွပ်မှုတွေနဲ့ စိတ်ဒဏ်ရာတွေ အများကြီး ပြည့်နှက်နေပြီး အိမ်မှာ ဘဝက အရမ်းခက်ခဲတယ်… ပြီးတော့ မွေးစားစောင့်ရှောက်ရေးဌာနက ကလေးတစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်။ တခြားမိသားစုတွေက ဘယ်လို စီမံခန့်ခွဲကြလဲ?!?”
ငါ့ကိုယ်ငါ တခြားသူတွေနဲ့ ဒီလိုမျိုး နှိုင်းယှဉ်တာ တရားမျှတပါသလား။ ငါ့ကို အဲဒီလိုပြောတဲ့ တခြားသူတစ်ယောက်ကို သူတို့ ဒီလိုတွေးတာ မှန်တယ်လို့ ပြောရမှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တခြားသူတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်တာ ရပ်တန့်သင့်တယ်လို့ ပြောရမှာလား။
အဲဒါကိုဖြေဖို့အတွက် မွေးစားစောင့်ရှောက်မှုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သမိုင်းကြောင်းကို အနည်းငယ်ပြောပြပါမယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပထမဆုံးနေရာချထားမှုက မိန်းကလေးနှစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး အရမ်းများလွန်းပါတယ်။ ကျွန်တော် ဒါကို ကြာမြင့်စွာ စဉ်းစားခဲ့ပြီး သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ပဲရှိရင် အောင်မြင်နိုင်တယ်လို့ ခံစားရပါတယ်။ အရင်တုန်းက ကျွန်တော့်ရဲ့ပို့စ်ကို ဖတ်ဖူးရင် ဒါကို သင်သိပြီးသားပါ၊ ဒါပေမယ့် အဲဒါက အရမ်းများလွန်းတဲ့အတွက် အဲဒီနေရာချထားမှုကို ကျွန်တော်တို့ ဖျက်ဆီးခဲ့ရပါတယ်။
နှစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်မှာ ကျွန်မတို့ရဲ့ အငယ်ဆုံးသားလေးကို မွေးစားပြီးတဲ့နောက်မှာ ကျွန်မတို့ဟာ အပေါ့ဆုံးကလေးငယ်လေးကို နေရာတစ်ခုယူခဲ့ပါတယ်။ သူက လွယ်ကူပေမယ့် ကျွန်မတို့ရဲ့ မွေးစားသားကတော့ သူ့ကို အဲဒီမှာထားဖို့ မတတ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။ အရမ်းများလွန်းတာကြောင့် အဲဒီချစ်စရာကောင်းတဲ့ နေရာကိုလည်း ရွှေ့လိုက်ပါတယ်။ ကျွန်မ ဒါတွေအားလုံးကို ပြောနေတာက (ပြီးတော့ ဒါက မင်းဒီကိုလာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ပဲ မဟုတ်လား)၊ အဲဒါဖြစ်ပျက်ခဲ့တာ ၈ နှစ်ရှိပြီ၊ မွေးစားကလေးတွေနဲ့ မွေးစားကလေးတွေရှိတဲ့ မိသားစုကြီးတွေကို ကျွန်မမြင်ယောင်နေတုန်းပဲ၊ "ငါ ဘာလို့ ဒါကို မလုပ်နိုင်တာလဲ။ ဘာလို့ ငါ ဒါကို မကိုင်တွယ်နိုင်တာလဲ။ သူတို့မှာ ဘယ်လိုလုပ် ငါ့ထက် bandwidth အများကြီးပိုရှိတာလဲ" လို့ တွေးမိလို့ပါ။
ဒါပေမယ့် အဲဒီဆိုးကျိုးသက်ရောက်တဲ့ နှိုင်းယှဉ်မှုကို စွန့်လွှတ်ဖို့ ကြိုးစားတဲ့အနေနဲ့ ကျွန်မ စဉ်းစားကြည့်တော့ တကယ်တမ်းမှာ သူတို့ရဲ့ ဇာတ်လမ်းကို ကျွန်မ မသိဘူးလို့ ယုံကြည်ပါတယ်။ သူတို့အိမ်တွေမှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ ကျွန်မ မသိပါဘူး။ သူတို့ရဲ့ ငယ်ဘဝက ဘယ်လိုမျိုးလဲ၊ ဘယ်လို အရည်အချင်းတွေ ဖွံ့ဖြိုးလာလဲ ဒါမှမဟုတ် မွေးရာပါ ရှိလဲဆိုတာ ကျွန်မ မသိပါဘူး။ လူတိုင်းက တကယ် ကြီးပွားတိုးတက်နေတယ်ဆိုတာ ကျွန်မ မသိပါဘူး၊ သူတို့ကလေးတွေရဲ့ ရောဂါရှာဖွေတွေ့ရှိချက်တွေ၊ ပြဿနာတွေ၊ ရုန်းကန်မှုတွေကို ကျွန်မ မသိပါဘူး၊ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ကျွန်မရဲ့ကလေးက အရမ်းတော်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်မလို အိမ်မှာ လူတိုင်းက အလားတူ ရှုပ်ထွေးပြီး ခက်ခဲတဲ့ ရောဂါရှာဖွေတွေ့ရှိချက်ကို ပြုစုပျိုးထောင်နေတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကျွန်မ သိပါတယ်။
သိသာပါတယ်၊ ကျွန်တော် သေချာမသိပေမယ့် သူက တစ်ခါတလေ ကလေးငါးယောက်လိုပဲ။ စည်းကမ်းမဲ့တာက မြန်မြန်ဆန်ဆန်နဲ့ မကြာခဏ ပေါ်လာတတ်တယ်၊ ကျွန်တော်တို့မှာ ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်က တခြားကလေးတွေရှိရင် တစ်အိမ်လုံး စည်းကမ်းမဲ့နေလောက်တယ်။ အမှန်တော့ ကျွန်တော်တို့မှာ ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်က တခြားကလေးတွေ မရှိပေမယ့် တစ်ခါတလေ သူတစ်ယောက်တည်းနဲ့ဆိုရင် အိမ်က စည်းကမ်းမဲ့ဖြစ်တတ်တယ်။
ဒါကြောင့် ကျွန်တော်ပြောချင်တာက တခြားမွေးစားမိဘတွေနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မနှိုင်းယှဉ်ပါနဲ့။ မင်းတတ်နိုင်သလောက်လုပ်ပြီး အကောင်းဆုံးလုပ်ပါ - အဲဒါက မင်းတကယ်လုပ်နိုင်တဲ့ အရာအားလုံးပဲ။ နှိုင်းယှဉ်တာက မင်းအတွက် ဘာမှအကျိုးမရှိဘူး။ ဒါက မင်းကို ခါးသီးခြင်း၊ ကြေကွဲခြင်း၊ စိတ်ဓာတ်ကျခြင်း၊ မကျေမနပ်ဖြစ်ခြင်း ဒါမှမဟုတ် မကျေနပ်ခြင်းတွေ ဖြစ်စေနိုင်တယ် (ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကို ယုံပါ၊ ကျွန်တော်သိပါတယ် - ကျွန်တော် ဒါတွေအားလုံးကို ကြုံတွေ့ဖူးပါတယ်)။ ဒါပေမယ့် ဒါတွေထဲက ဘယ်သူ့အတွက်မှ အကျိုးမရှိပါဘူး။ ပြီးတော့ ဒါက မင်းကို ပိုကောင်းတဲ့ မွေးစားမိဘတွေ ဖြစ်လာဖို့ လုံးဝအထောက်အကူ မဖြစ်ပါဘူး။
ဒီနေ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ပို့စ်က တိုတိုလေးပေမယ့် တခြားသူတွေ နှိုင်းယှဉ်တတ်တဲ့အကျင့်နဲ့ ရုန်းကန်နေရရင် ဒါကို ပြောပြချင်ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ဒါက နည်းနည်းတော့ cliché ဆန်နေနိုင်ပေမယ့် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်ပြောချင်တာကတော့ ကိုယ်ကောင်းကောင်းမလုပ်ဘူးလို့ စိုးရိမ်နေတယ်ဆိုရင် နေ့စဉ်ဘဝမှာ ခံစားနေရတဲ့ စိတ်ဒဏ်ရာကို တကယ်ကောင်းကောင်းကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနေတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
ရိုးသားစွာ၊
Kris